Over Joke

Joke Klaas (1964) is loopbaancoach en vitaliteitscoach voor slimme mensen, die geen plezier meer in hun werk hebben en daarnaast met bijvoorbeeld faalangst, onzekerheid, perfectionisme, zichtbaarheid,  onvoldoende zelfzorg of stress worstelen.

Als Noloc Register Loopbaanprofessional (RL) helpt zij je om de dieper liggende lagen in jezelf te onderzoeken en je innerlijke blokkades op te heffen, zodat jij weer kunt voelen wat er voor jou echt toe doet: jouw passie, verlangens en dat wat jou energie geeft! En… dat je daar dan vervolgens ook voor durft te gaan. Zodat je weer blij met jezelf en je werk kunt zijn!

Joke was juf op een basisschool, switchte van loopbaan toen ze 29 jaar was en studeerde voor de 2e keer af toen ze hoogzwanger van haar eerste tweeling was en daarvoor in het ziekenhuis was opgenomen. Ze kreeg 3,5 jaar later haar tweede tweeling en heeft haar drukke gezin altijd met werk buitenshuis gecombineerd. 

Tot twee maal toe gaf zij de zekerheden van een vaste baan op voor werk dat beter bij haar paste. In 2012 waagde zij de stap naar zelfstandig ondernemerschap, trok in 2016 de stekker uit haar toenmalig huwelijk en is nu gelukkig samenwonend met haar lieve vriend Jan, haar relaxte zoon Mart en haar eigenzinnige kat Tijger én doet werk dat haar gelukkig maakt.

Mijn verhaal

Nadat ik in 1985 in Groningen mijn onderwijsbevoegdheid behaalde, was er – in tegenstelling tot nu – een grote werkloosheid onder basisschoolleerkrachten. Ik wilde ten koste van alles voorkomen dat ik een ‘werkeloze juf’ zou worden, dus solliciteerde ik mij een slag in de rondte, dat betekende door het hele land in mijn geval. En met succes: na de zomervakantie van dat jaar kon ik aan een basisschool in Borne beginnen, een prachtig plaatsje in Twente. 

Dus verhuisde ik en begon ik vol goede moed aan mijn eerste baan voor de klas. En dat viel eerlijk gezegd best tegen. Ik voelde mij heel erg verantwoordelijk voor de ontwikkeling van ‘mijn kinderen’ en dat drukte zwaar op mij. En als ik na een dag hard werken thuiskwam, moest ik mijn eten nog koken en nieuwe lessen voorbereiden. Het putte mij uit en ik miste mijn familie.

"Even doorzetten..."

Ik nam mij voor om gewoon even door te zetten en focuste mij op die stip aan de horizon. Want dat kon ik goed, doorzetten. Dat had mij al veel gebracht. “Volgend jaar zou alles beter gaan”, want dan was ik meer gewend, had ik meer ervaring en zou ik mij meer thuis voelen in Borne. Even door de zure appel heen bijten, dacht ik. Dus werkte ik hard.

Het 2e schooljaar ging het in eerste instantie inderdaad beter, maar ik raakte boventallig (ik was de jongste leerkracht op de school waar ik werkte) en om mijn baan te behouden, moest ik aan twee scholen werken, dus mijn energie tussen twee scholen verdelen.

Helaas liep de samenwerking met een juf op de tweede school niet zo lekker. Daar had ik last van. Ik begon slechter te slapen en leefde op een gegeven moment van schoolvakantie naar schoolvakantie: tijdens de vrije weken laadde ik mijzelf weer op en in de weken daarna liep mijn batterij weer langzaam leeg, tot de volgende vakantie zich gelukkig weer aandiende. 

Mislukt!

Maar dat werkte steeds minder goed. Tijdens de zomervakantie in 1990 herstelde ik niet meer. Ik bleef maar moe en werd steeds somberder. De rek was eruit. Dat voelde alsof ik in een eindeloze diepe put viel, zonder bodem, alsof ik alle controle kwijt was. Heel beangstigend was dat. Het lukte mij niet meer om door te zetten. Mijn energie was op.

Ik kon niet anders dan de handdoek in de ring gooien. De mensen die mij goed kenden, waren heel erg verbaasd: Joke? Ziek? Die kan toch alles? En is altijd vrolijk? Ja, dat was het beeld dat anderen van mij hadden. En dat beeld had ik trouwens ook van mezelf. Ik voelde mij somber en ik voelde schaamte. Ik was van mijn voetstuk gevallen. Voor het eerst kon ik niet meer door op de motor van mijn doorzettingsvermogen. Ik stond met de rug tegen de muur en moest de waarheid onder ogen zien: ik had gefaald en voelde mij mislukt! De toekomst voelde als één groot zwart gat voor mij. Want hoe moest dat nu verder? Dit was te groot voor mij alleen.

Groei!

Gelukkig heb ik toen hulp gezocht. Na een periode van rust en vele gesprekken verder, ontdekte ik dat ik het best wel kon verdragen dat ik niet wist waar ik uit zou komen. Dat ik best wel met een onduidelijke toekomst kon leven.

Ik ontspande mij en voelde toen de ruimte, die nodig was om te groeien. En achteraf gezien is deze periode het beste dat mij in mijn leven is overkomen! Maar zo voelt het niet als je er middenin zit 🙂 Ik kwam tot rust en ontdekte wat er voor mij toe doet en belangrijk is! Ik ging beter voor mijzelf zorgen en zette nieuwe stappen. Dit leidde tot een loopbaanswitch op 29-jarige leeftijd. Ik liet mij omscholen aan de Academie Mens & Arbeid. Sindsdien werk ik alweer bijna 30 jaar als loopbaan- en vitaliteitscoach, eerst in loondienst en sinds 2012 als zelfstandig ondernemer.

Tijgers en beren in de ogen kijken

De stap naar zelfstandig ondernemerschap was opnieuw een hele spannende, want vanaf toen kon ik mij nergens meer achter verstoppen. Het risico op afwijzing door anderen, nam enorm toe. Dat voelde mega kwetsbaar! Maar ik ging het aan. Ik wilde mijn laatste tijgers en beren in de ogen kijken en niet langer vermijden. Want ik voelde dat er meer in mij zat, dat ik nog niet alles uit mijzelf had gehaald. En dat frustreerde mij. 

Ik nam de tijd, zette steeds kleine stapjes, luisterde goed naar mezelf en deed wat ik voor m’n gevoel aankon. Want ik wilde niet dat de angst mij zou overspoelen, ik wilde in de lead blijven. Vier jaar later nam ik de volgende stap: ik besloot van mijn toenmalig man te scheiden. Daarmee viel ook mijn financiële vangnet weg. Ik moest mijzelf bedruipen. Voor 100%. Mét de zorg voor mijn twee nog thuiswonende kinderen. Dat is met vallen en opstaan gelukt.

Net gescheiden èn arbeidsongeschikt!

Letterlijk met vallen en opstaan, want toen ik na mijn scheiding middenin mijn verhuizing zat, viel ik op een vreemde manier uit de verhuiswagen en kwam ik met mijn bovenarm op de stoeprand terecht. Tegen de kracht van zo’n val en de ongelukkige landing waren mijn botten niet opgewassen: ik brak mijn rechter bovenarm én mijn rechterpols (en ja: ik ben ook nog rechtshandig)! 

Zo onhandig! Net gescheiden én arbeidsongeschikt. Dát kon ik mij niet veroorloven! Ik moest geld verdienen! Omdat mijn botbreuken niet goed genazen, volgde na 2 weken een operatie: ik kreeg een pin in mijn bovenarm en een plaatje in mijn pols. Daarna kon ik niet zelfstandig douchen en moest ik een paar maanden revaliderenPas na 5 maanden kon ik weer zelfstandig autorijden en de versnellingspook van m’n auto bedienen, want ik was totaal de kracht en controle over de spieren in mijn arm kwijt.

In deze periode was het heel fijn om te ervaren hoeveel lieve mensen mij kwamen helpen. En nóg een keer kwamen helpen. Vele malen. Tijdens de verhuizing en daarna. Ik heb geen enkele afspraak met cliënten af hoeven zeggen, want er waren genoeg mensen (soms zelfs klanten), die mij naar mijn spreekruimte of een opdrachtgever wilden chauffeuren. Een bijzondere ervaring was dat. Ik verdiende toen niet veel, maar het was genoeg. Ik kon rondkomen. Geen dag heb ik geldzorgen gehad.

Ik ben er steeds voor gegaan, ondanks de onzekerheid

Als ik terugkijk op mijn leven tot nu toe, ben ik blij met de keuzes die ik gemaakt heb. Het waren geen gemakkelijke keuzes. Meerdere malen liet ik mijn zekerheden voor het grootste deel los, niet wetend waar ik uit zou komen. En daar is veel goeds voor in de plaats gekomen. 

Van tevoren wist ik dat natuurlijk niet. Ik wist wel wat ik niet meer wilde, maar nog niet wat ik wél wilde. En later wist ik wat ik wél wilde en deed dat ook, maar wist ik nog niet dat het goed zou komen. Toch ben ik er steeds voor gegaan, ondanks de onzekerheid. Ik focuste mij op mijn doel. En werkte daar in mijn eigen tempo en op mijn eigen manier naar toe. Soms heel doelgericht. Soms via allerlei om- en zijwegen. Maar ik ben er gekomen. Op mijn manier. En…….. ik ben gelukkig!

Dat gun ik jou ook!

Graag help ik jou ook bij het (her)vinden van jouw energie- en krachtbronnen en jouw werkgeluk. Ik wil je helpen om de dieper liggende lagen in jezelf te onderzoeken en je innerlijke blokkades op te heffen, zodat jij weer kunt voelen wat er voor jou echt toe doet: jouw passie, verlangens en dat wat jou energie geeft! En… dat je daar dan vervolgens ook voor durft te gaan! 

En dat hoeft echt niet altijd tot een loopbaanswitch te leiden. Je kunt je huidige werk ook mooier maken door te sleutelen aan de baan die je hebt en daarin slimmere en impactvolle keuzes te maken. Door bijvoorbeeld veranderingen aan te brengen in je taken, je relaties, de context waarin je werkt of het beeld dat je over je eigen werk hebt en de betekenis daarvan. Ik help je daar natuurlijk bij! Stap voor stap. Bekijk hier welke mogelijkheden er zijn.

Wat er voor mij toe doet

Mijn vier kinderen (2x een tweeling) zijn belangrijk voor mij: ik heb drie zoons: Chiem, Stefan en Mart en één dochter: Iris. Op dit moment studeren ze allemaal, woont er één nog thuis en wonen er drie op kamers in Amsterdam, Nijmegen en Eindhoven. Samen met mijn lieve vriend Jan, mijn relaxte zoon Mart en onze eigenzinnige kat Tijger wonen wij in Borne, het dorp dat in 2011 tot ‘Het leukste dorp van Overijssel’ werd uitgeroepen. Rundumhausen vind ik het leuk om in mijn tuin te wroeten en om met mijn interieur bezig te zijn: kleuren en vormen op elkaar afstemmen, meubels restylen, een fijne omgeving creëren. 

Ook houd ik van lange wandelingen maken, samen met vrienden afspreken, spelletjes doen, reizen en zingen! Heel gelukkig word ik van fijne gesprekken, mooie kustlijnen en wilde brandingen (de elementen ervaren!), natuurschoon, goede muziek, positieve & energieke mensen en… de zon! Het toppunt van klein geluk is voor mij, als ik net uit bed en nog in mijn nachtkleding bij de ochtendzon op blote voeten over het verende gras van mijn tuin kan lopen… Héérlijk!!!

Mijn CV

Na mijn HBO-omscholing aan de Academie Mens en Arbeid, volgde ik vele aanvullende cursussen op mijn vakgebied, maar ook op het gebied van dieptecoaching. Zo ben ik naast loopbaancoach o.a. geregistreerd Matrixcoach, kan ik met de methode van de Voice Dialogue werken (vorm van dramacoaching), deed ik een Masterclass Burn-Out & Veerkracht en leerde ik mensen behandelen met IEMT (Integral Eye Movement Therapy).

Ik ben gecertificeerd consultant voor het afnemen en interpreteren van TSI- en Discover Potentieelanalyses (gedrag, drijfveren, talenten). Zie voor een uitgebreid CV mijn profiel op LinkedIn. Ik ben Register Loopbaanprofessional (RL). Dit betekent dat ik aan de voorwaarden voor certificatie en het beroepsprofiel van de Noloc (de beroepsvereniging van loopbaanprofessionals) heb voldaan. Ik sta geregistreerd onder nummer: CERT-Noloc-210101-12312.

Samen aan de slag voor jou?

Plan een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek in om te bespreken wat voor begeleiding het beste past bij jouw situatie en/of vraagstuk. Je mag me alles vragen en ik denk graag met je mee!